Testy na aplikację radcowską

Unormowanie egzaminów na aplikacje prawnicze w postaci testu było jedną z czynności podjętych w celu otwarcia drogi do zawodów prawniczych dla szerokiego grona osób zamierzających wykonywać zawód adwokata czy sędziego.
Wcześniejsze unormowania pozostawiały kwestię przyjęć na programy samorządom zawodowym poszczególnych spółce. Sytuacja taka spotykała się ze sprzeciwem ludzi, którym nie informacje było uzyskać się na aplikacje. Zarzucały one korporacjom, że podstawowym kryterium przyjęć na programy są koneksje rodzinne, a nie merytoryczne przygotowanie kandydata.
Konieczne było wypracowanie takiej postaci egzaminu na aplikacje, który byłby w najwyższym stopniu obiektywny. Pośród wielu propozycji zwyciężyła w końcu obowiązująca do dziś forma egzaminu: testy na aplikacje.
Egzamin w obecnej formie, tj. testy na aplikacje, również jest krytykowany. Wielu zarzuca mu, że nie sprawdza tak w rzeczywistości wiedzy, i że testów można nauczyć się na pamięć, a praca prawnika nie ma wszakże polegać wyłącznie na znajomości pamięciowej określonej liczby przepisów, lecz na umiejętności ich zastosowania w praktyce.
Mimo zgłaszanych uwag, testy na aplikacje mimo wszystko zdają się najbardziej obiektywnym sposobem wyboru kandydatów na przyszłych radców prawnych czy notariuszy.