Testy na aplikacje

Ustalenie konkursów na aplikacje prawne w formie testu było jednym z działań przeprowadzonych w celu otwarcia drogi do zawodów prawniczych dla szerokiego grona ludzi zamierzających wykonywać zawód adwokata czy notariusza.
Uprzednie regulacje pozostawiały kwestię przyjęć na aplikacje samorządom zawodowym poszczególnych spółce. Sytuacja taka spotykała się ze sprzeciwem ludzi, którym nie informacje było dostać się na aplikacje. Zarzucały one korporacjom, że kluczowym kryterium przyjęć na programy są koneksje rodzinne, a nie merytoryczne przygotowanie kandydata.
Konieczne było wypracowanie takiego modelu egzaminu na aplikacje, który byłby w najwyższym stopniu obiektywny. Pomiędzy wielu propozycji zwyciężyła ostatecznie obowiązująca do dziś forma egzaminu: testy na aplikacje.
Egzamin w obecnej postaci, tj. testy na aplikacje, także jest krytykowany. Wielu podnosi, że nie testuje tak realnie wiedzy, i że testów można nauczyć się na pamięć, a praca prawnika nie ma przecież polegać jedynie na znajomości na pamięć określonej liczby artykułów, lecz na umiejętnym ich stosowaniu w praktyce.
Pomimo zgłaszanych uwag, testy na aplikacje mimo wszystko zdają się najbardziej sprawiedliwą metodą wyboru kandydatów na przyszłych sędziów czy adwokatów.